|
Geschreven door Redactie
|
|
zaterdag 26 september 2009 19:08 |
|
Vaak hoor je discussies in onze Hindoestaanse gemeenschap over "verkazen". Men noemt iemand verkaast als een Hindoestaans persoon zijn eigen normen, waarden en geloof heeft gelaten en er totaal niets meer mee heeft. Dus als een Hindoestaan Nederlands is geworden. Maar waar ligt nu de grens ? Vaak krijg ik te horen dat ik verkaasd ben. Ik ga met meer Nederlanders om als met Hindoestanen.
Dit komt gewoon omdat ik in een blanke wijk woon met weinig allochtonen. Ik doe genoeg aan mijn cultuur, ik ben redelijk gelovig en doe mee met de feestdagen. Dus ik snap niet waarom mensen dit over mij zeggen.
Dit betekent niet dat ik niet met blanken om zou gaan. Waarom kan je niet en Hindoe zijn en gewoon met Nederlanders om gaan. Ik zelf heb vrienden van verschillende afkomsten: Hindoestanen, Nederlanders, Marokkaanse vriendin en zelfs een Braziliaanse vriendin. Hindoestanen zijn erg snel bang dat ze een stempel op hun rug krijgen met verkaasd. Als je carierre wilt maken i.p.v. trouwen en/of kinderen nemen wordt je vaak al raar aangekeken. Mensen zouden eerst is naar hun zelf moeten kijken voordat ze iemand de vinger wijzen.
Ik ben erg benieuwd hoe Hindoestanen over verkaasd zijn denken. Wanneer ben je nou verkaasd ? Hoe kan je niet verkazen combineren met toch goed integreren in de Nederlandse samenleving en het goed doen op je werk ? Ik hoop dat hier een discussie over gestart kan worden en ben erg benieuwd naar iedereen zijn of haar reactie.
shirley
 |